Premiera filmu o Krzysztofie Dymińskim. Historia, która zmienia spojrzenie na zaginięcia
Sprawa Krzysztofa Dymińskiego jest jednym z najgłośniejszych zaginięć ostatnich lat. Niebieskooki blondyn z bujną czupryną wychodzi z domu w sobotę nad ranem, 27 maja 2023 r. Nie zostawia żadnej wiadomości. Jeszcze dzień wcześniej wieczorem razem z rodzicami i bratem robi plany na sobotę. Zachowuje się normalnie. Nic nie zapowiada tego, co stanie się kilka godzin później. O godz. 5.45 telefon Krzysia loguje się na Moście Gdańskim w Warszawie. Później ślad się urywa. — Nie wiemy, czy zszedł z tego mostu, czy utonął. Jeśli jednak mój syn zdecydował się odebrać sobie życie, to chcielibyśmy wiedzieć, co się stało — mówi Agnieszka Dymińska.
Tak może dziś wyglądać zaginiony Krzysztof Dymiński. Apel mamy
Ojciec zaginionego Krzysztofa z determinacją szuka syna
Daniel Dymiński, ojciec Krzyśka szuka śladu ukochanego syna pływając po Wiśle. Przeczesuje rzekę kilometr po kilometrze. To tam pewnego dnia spotyka go reżyser Michał Marczak. Nie może zapomnieć o zrozpaczonym ojcu, który szuka odpowiedzi na pytanie, co się stało z jego dzieckiem.
Proponuje zrobienie dokumentu. Dymińscy wpuszczają go do swojego domu i życia. Daniel zabiera reżysera z kamerą na poszukiwania na rzece. — To nie jest typowy film o zaginięciu, z wywiadami i zdjęciami z rodzinnego albumu — mówi mama zaginionego Krzyśka. Reżyser nie stawia hipotez. Nie daje odpowiedzi. Pokazuje rodzinę, która zostaje sama z palącym pytaniem — co się stało? Rodzinę, której szczęście nagle zostało zgaszone. Rodzinę, która musi nauczyć się żyć na nowo.
Dwa i pół roku niepewności po zaginięciu Krzysztofa Dymińskiego
Rodzice Krzysztofa od dwóch i pół roku niestrudzenie szukają jakiegokolwiek śladu. Skąd znajdują na to siłę? — To jest różnie z tą siłą. Mamy chwile, gdy emocje nas przytłaczają — mówi mama Krzyśka. Ale to dzięki rodzicom ta sprawa wciąż jest głośna. Nie pozwalają zapomnieć o Krzysztofie. Dokument Marczaka pod koniec stycznia miał swoją premierę na Sundance Film Festival w USA. Z wielu tysięcy filmów został wybrany do grona najlepszych. — Oglądając ma się wrażenie, jakby to był film fabularny, a nic tam nie było reżyserowane. Jest niezwykle wzruszający. Pokazuje, co dzieje się z rodziną, jakie emocje targają rodzicami. Jak wygląda życie, gdy zamykają się drzwi i zostajemy sami — opowiada Agnieszka Dymińska.
Rodzice Krzyśka nie odrzucają żadnego scenariusza. Wciąż mają nadzieję, że ich syn żyje, że jeszcze go zobaczą, przytulą, porozmawiają. — Chcielibyśmy wiedzieć, co stało się z Krzysztofem. Nie ma dnia, żebyśmy nie zadawali sobie tego pytania — mówi mama nastolatka. Doskonale wiedzą, co dzieje się z rodziną, która zostaje w takiej sytuacji. — Nie ma żadnego systemowego wsparcia, nie ma szkoleń, jak sobie radzić, nie ma pomocy psychologa traumatologa, nie ma procedur, nie ma też odpowiedniej obsługi prawnej — zwraca uwagę. Opowiada, jak trudno jest, gdy do Krzyśka przychodzą urzędowe listy. — Jeśli Krzysztof żyje, to jest już osobą pełnoletnią. Upomniało się więc o niego wojskowe centrum rekrutacji w celu nadania kategorii do służby. Ktoś powinien przekazywać informację, że Krzysztof ma status osoby zaginionej, aby nie nękać rodziny takimi listami — dodaje.
Dokument o poszukiwaniach Krzysztofa Dymińskiego
Dokument “Bez końca” opowiada nie tylko o rodzinie Dymińskich, ale o wszystkich rodzinach, które są w podobnej sytuacji. — Zrozumieliśmy, jak trudno jest najbliższym osoby zaginionej trwać i czekać z dnia na dzień na odpowiedzi, które mogą nie nadejść. I pojawił się cel, by pokazać tę rodzinę i jej rzeczywistość. To dlatego zgodziliśmy się na ten film — tłumaczy Agnieszka Dymińska. Ale to nie jedyne przesłanie, jakie niesie dokument.
— Liczę na to, że po obejrzeniu tego filmu widz znajdzie czas na refleksję i zadumę nad własnym życiem, które mimo problemów jest piękne i wartościowe — dodaje. Chciałaby, aby film Michała Marczaka pokazywany był w szkołach średnich, aby przyczynił się do dyskusji na temat zaginięć i zachowań samobójczych młodych ludzi. Aby uświadomił nastolatkom, co dzieje się z ich rodzicami w takiej sytuacji, i aby zrozumieli, że warto jest rozmawiać o swoich problemach, poprosić o pomoc i nie podejmować ryzykownych decyzji nawet w trudnych sytuacjach.
Najgorsza jest niepewność i brak odpowiedzi
Rodzice Krzysztofa spotkali się z ogromnym wsparciem ze strony bliskich i zupełnie obcych ludzi. Spadła też na nich fala krytyki za to, że nie zauważyli, że z ich dzieckiem dzieje się coś złego, że może nie zareagowali odpowiednio. — Apeluję, aby nie oceniać rodzin, które stają w obliczu takiej sytuacji, bo tak naprawdę nic o nich nie wiemy, aby nie oceniać też reakcji ludzi, bo każdy reaguje inaczej — mówi w rozmowie z “Faktem”. — Chciałabym, żeby nasza historia miała koniec. A najgorszy scenariusz to taki, że tej odpowiedzi nie będzie — dodaje.
W Polsce premiera filmu odbędzie się na #MillenniumDocsAgainstGravity (MDAG). Festiwal potrwa od 8 do 17 maja 2026r w kinach w siedmiu miastach, a następnie od 19 maja do 1 czerwca 2026r online na mdag.pl.
Dwa sygnały nie dają spokoju rodzicom Krzysztofa Dymińskiego. “Być może nasz syn żyje”
/7
Grupa poszukiwawczo-ratownicza “Redline” / Facebook
Rodzina wciąż szuka odpowiedzi na pytanie, co stało się z Krzysztofem.
/7
Majdański Aleksander / newspix.pl
Agnieszka i Daniel Dymińscy niestrudzenie szukają swojego ukochanego syna.
