Brylanty i złote monety z wysypiska. Niesamowita historia skarbu z Wodzisławia Śląskiego
Wszystko zaczęło się w lipcu 2015 r. Wojciech S. (miał wtedy 32 l.) oraz Andrzej W. (wówczas 52-latek), którzy byli podopiecznymi MOPS-u, nagle zaczęli funkcjonować tak, jakby wygrali w totolotka. Wcześniej dwaj mieszkańcy Wodzisławia Śląskiego żyli z tego, co znaleźli i sprzedali w skupie złomu. Ich sytuacja materialna zauważalnie się poprawiła. Przestali zgłaszać się po pomoc do instytucji, wozili się taksówkami. To wzbudziło czujność pracowników socjalnych.
Dwaj zbieracze złomu zaczęli żyć ponad stan. Tak wyszło na jaw, co znaleźli
Policja zapukała do ich drzwi, aby sprawdzić, czy nie doszło do przestępstwa. Ich oczom ukazało się wyremontowane mieszkanie jednego z nich. Drugi złomiarz rozbijał się po mieście taksówkami. Gdy przycisnęli ich policjanci, mężczyźni wyznali, że znaleźli szkatułkę z kosztownościami na wysypisku gruzu przy ul. Dąbrowskiej. W środku były złote monety, pierścionki z brylantami i broszki równie bogate w diamenty. Część skarbów sprzedali złotnikowi, wśród nich były też carskie złote monety, część podzielili między sobą.
— Postępowanie dotyczyło przywłaszczenia cudzej rzeczy na szkodę nieznanej osoby — mówi Małgorzata Koniarska. — W ich mieszkaniach znaleźliśmy umowy sprzedaży, które mieli z wodzisławskim lombardem. Część złota została już przerobiona. Niektóre pierścionki udało się odzyskać. Panowie rozdzielili je między koleżanki i konkubinę.
Jeden z nich zrobił remont, kupił rowerki dzieciom i plazmę
“Fakt” już w 2015 r. dotarł do jednego z nich. Wojciech S. mówił nam wtedy, że skarb znaleźli przypadkiem. Najpierw nie wiedzieli, co z nim zrobić. Potem postanowili sprzedać jubilerowi to, co się da. Ten przetopił złoto, a oni pieniądze wydali na dostatnie życie.
— Kupiłem dzieciom rowerki, wyremontowałem mieszkanie, nawet kino domowe kupiłem, ale od plazmy bolały mnie oczy, to oddałem do sklepu. Zostało mi jeszcze 7 tysięcy, ale zarekwirowała to wszystko policja — opowiadał w 2015 r. “Faktowi” Wojciech S.
Z kolei Andrzej W. obdarował pierścieniami koleżanki. Za pieniądze ze sprzedaży złota poimprezował i pojeździł taksówkami po mieście.
Ruszyło policyjne śledztwo, ale po czasie sprawę trzeba było umorzyć, bo nie udało się udowodnić im przestępczego procederu.
Po latach śledztwo zostało umorzone. Klejnoty trafiły do depozytu sądowego
— Intencją panów nie było przywłaszczenie cudzej własności, znaleźli to na wysypisku, na którym ktoś skrzynkę po prostu wyrzucił. W międzyczasie zgłosiła się do nas osoba, która próbowała przekonać organy ścigania, że jest spadkobierczynią — mówi w rozmowie z “Faktem” asp. sztab. Małgorzata Koniarska, rzecznik policji w Wodzisławiu Śląskim. —
Prokuratura po czasie sprawę umorzyła. Po zakończeniu postępowania były wątpliwości komu dowody rzeczowe zwrócić, czy rzekomej pani spadkobierczyni, czy panom, którzy klejnoty znaleźli. Prokurator wydał postanowienie o przekazaniu dowodów rzeczowych do depozytu sądowego. Na rozprawie cywilnej sąd w Wodzisławiu ostatecznie stwierdził, że nie udało się ustalić, kto jest właścicielem skarbu.
Na działce pani Ani złomiarze znaleźli skarb
Jedną z osób, które od lat próbują zrozumieć, skąd wzięła się tajemnicza szkatułka, jest pani Ania, właścicielka terenu, na którym odnaleziono skarb. Stało się to dokładnie w czasie, gdy jej syn budował dom, a ziemia z wykopów była wywożona właśnie na pole, na którym urządzono gruzowisko.
— Syn stawiał dom i wywoziliśmy ziemię z budowy na działkę obok naszej firmy znajdującej się przy ul. Marii Dąbrowskiej — mówi w rozmowie z “Faktem” pani Ania. — Na ten sam teren ziemię zwozili też inni. To taka działka z samosiejkami, którą traktowaliśmy jako nieformalny punkt zrzutu gruzu i ziemi. Wokół kręcili się również tzw. zbieracze złomu. To właśnie oni natrafili na zardzewiałą skrzynkę, która kryła w sobie złote monety i biżuterię.
Skarb był na wierzchu
Pani Ania pamięta, że rozmawiała z Wojciechem S. i Andrzejem W. — Mówili, że ta szkatułka była na wierzchu. Nie była przywalona ziemią. Oni chodzili po złom, który mieliśmy też obok i tak ją znaleźli — opowiada w rozmowie z “Faktem”.
To, że skrzynka nie była zakopana, jeszcze bardziej komplikuje sprawę. Czy została przyniesiona wraz z ziemią z działki pani Ani? A może ktoś wyrzucił ją później? Sama rozmówczyni przypuszcza, iż skarb mógł należeć do jej dziadka. — Mój dziadek był bardzo zamożny. Skupował złote pieniądze, mógł te monety i biżuterie zakopać w ziemi, którą wywieźliśmy na nasze gruzowisko — dodaje pani Ania.
Z drugiej strony, w sprawę zaangażowała się również wnuczka dawnego właściciela pobliskiej działki, który również mógł lokować majątek w kosztownościach. Pani Ania czekała na ustalenia śledczych. Liczyła, że dojdą, czyje to kosztowności. Chciała nawet dochodzić swoich praw, ale — jak podkreśla — rodzina nie chciała dzielić kosztów ewentualnej batalii sądowej. — Pomyślałam: ja będę się sądzić latami, a to może być nic warte. Odpuściłam — dodaje kobieta.
Brylanty z gruzowiska trafią na licytację
Po latach śledztwa i nieudanych próbach wskazania właściciela, kosztowności ostatecznie przeszły na własność Skarbu Państwa. Według pracowni gemmologicznej jeden z pierścieni ma przynajmniej kilkadziesiąt lat i stary brylantowy szlif. Jest wart 95 tys. zł, ale na licytacji jego cena wywoławcza zacznie się od 71 250 zł.
Pod młotek pójdzie też złota zawieszka, wysadzana brylantami. Ma 18 okrągłych rozet diamentowych, a pośrodku znajduje się główny kamień. Jej wartość to 4 tys. zł, a cena wywoławcza została ustalona na 3 tys. zł. W ofercie znalazło się także pięć mniejszych brylantów. Ich wycena waha się od 430 do 1 850 zł za sztukę. Termin licytacji wyznaczono na 27 marca w wodzisławskim sądzie.
Co się dzieje ze znalazcami skarbu?
Pani Ania, choć zrezygnowała z walki o skarb, do dziś nie kryje, że historia wciąż ją porusza:
— Czekałam na odpowiedź policji dziesięć lat i nic. Teraz słyszę, że to wszystko poszło na Skarb Państwa. Bić się o to jednak nie zamierzam — dodaje pani Ania.
“Fakt” po latach próbował dotrzeć do Wojciecha S. i Andrzeja W., którzy skarb znaleźli. Dziś żaden już nie mieszka tam, gdzie 10 lat temu. Rodzina Andrzeja W. twierdzi, że nie ma z nim kontaktu od 10 lat. Drugi znalazca również jest nieuchwytny. — Wyprowadził się z Kokoszyc (dzielnica Wodzisławia Śl.) lata temu, nikt go tu od dawna nie widział — mówi jego była sąsiadka.
Imię pani Ani, na jej prośbę, zostało zmienione.
Te diamenty znaleziono w gruzowisku. Są niczyje. Można licytować
Telefon, śrubokręt i 10 minut. Tak 18-latek okradł skrytkę milionera wartą 150 tys. euro
