Małżonkowie ukrywali się przez trzy lata. Aferzyści z lat. 90. zatrzymani
To historia jak z filmu: list gończy, dom-twierdza na wzgórzu i rodzina, która przez lata miała udawać, że nic się nie stało. Latem ubiegłego roku policyjna obserwacja zakończyła wieloletnią ucieczkę małżonków O. Zanim jednak funkcjonariusze zapukali do bramy z kamerą i ostrzeżeniem o “wejściu siłowym”, przez dekady toczyła się sądowa batalia, w której 42 rodziny walczyły o sprawiedliwość i utracone pieniądze. Teraz wracamy do tej sprawy i ujawniamy kulisy zatrzymania oraz szczegóły afery, która wstrząsnęła Krakowem, Poznaniem i Zakopanem.
Jerzy i Dorota O. prawie 30 lat temu wyłudzili ponad 6 milionów złotych. Dzisiaj to kwota 40 mln zł. Ręka sprawiedliwości w końcu ich dopadła. – Byli tak dobrze przygotowani i ostrożni, że przez trzy lata nikt nie zorientował się, że dom jest zamieszkały – wspomina Katarzyna Cisło, rzeczniczka małopolskiej policji.
Zatrzymanie małżonków oszustów z branży budowlanej. Ich sprawa sięga lat 90.
Historia ich sprawy liczy tomy. Z akt, do których dotarł “Fakt” wynika, że Dorota (62 l.) i Jerzy O. (64 l.) byli bohaterami afery finansowej w latach 90. ub. wieku. Prowadzili wspólnie dwie spółki budowlane. Końcówka lat 90. ub. wieku. Polska z gruzów socjalistycznej gospodarki wkraczała na drogę kapitalizmu. Jerzy O. jest wtedy adwokatem. Zakłada półki deweloperskie. Żona pomaga mu w biznesie. Małżonkowie brali od nabywców zaliczki po 20-30 tys. zł na zakup mieszkań. Oszukali ponad 250 osób. Pokrzywdzeni to mieszkańcy Poznania, Krakowa i Zakopanego. Dwie spółki kupowały niedokończone inwestycje z końcówki PRL-u. Przedsiębiorcy mieli adoptować rudery na apartamenty. Każdemu nabywcy wmawiali, że mieszkanie, którym się interesują, jest ostatnim na sprzedaż. Głodny rynek chłonął jak gąbka atrakcyjną ofertę.
Kraków, Zakopane, Poznań. Zaliczki i mieszkania rudery
Tymczasem spółki nie miały żadnych pozwoleń na adaptację nieruchomości. Prezesi próbowali we własnym zakresie prowadzić inwestycje, załatwiali po czasie albo wcale nie otrzymywali pozwoleń nadzoru budowlanego. W Krakowie na mieszkania planowano adaptację biurowca Spółdzielni Inwalidów im. Komuny Paryskiej. Zanim spółka uzyskała pozwolenia, w prasie pojawiły się oferty mieszkań, ale tylko na papierze.
– Wieżowiec był w kiepskim stanie. Kilka lat wcześniej urząd dzielnicowy wstrzymał jego budowę m.in. ze względu na źle wykonane fundamenty – media opisywały sprawę w 2004 r. Małżonkowie nie otrzymali decyzji dopuszczającej do zasiedlenia.
– Lokatorzy o tym, że firma nie ma pozwoleń, dowiedzieli się, dopiero gdy chcieli się zameldować w nowych mieszkaniach. Mimo braku zezwoleń administracyjnych klientom sprzedano mieszkania. Ich stan pozostawiał wiele do życzenia. Nie doprowadzono gazu, nie zainstalowano urządzeń sanitarnych, ściany były nierówne, futryny pogięte, a okna stare i nieszczelne. Na klatkach schodowych zwisały kable i pręty zbrojeniowe, brakowało balustrad. Mieszkańcy na własny koszt musieli dokonywać przeróbek i remontów, by uzyskać zgodę na zasiedlenie. Sami doprowadzili do uruchomienia wind, ocieplenia budynku i naprawy dachu – dziennikarze krakowskiej “Gazety Wyborczej” podawali szokujące ustalenia prokuratury w kwietniu 2004 r.
W podobny sposób małżonkowie “sprzedali” apartamenty w Zakopanem po byłym Domu Wczasowym Paradais. – Mieszkania sprzedano, mimo że nie było zgody burmistrza na zmianę sposobu użytkowania obiektu. Lokatorzy dowiedzieli się o tym, gdy zaczęli starać się o zameldowanie – czytamy w tym samym artykule z Gazety Wyborczej.
W Poznaniu spółka miała adoptować centrum biurowo-hotelowe na mieszkania. Tam również lokatorzy zostali z niczym. Krakowska prokuratura oskarżyła adwokata i jego żonę o doprowadzenie do niekorzystnego rozporządzenia mieniem klientów.
Sąd: “winni oszustw w sposób ciągły”
Oskarżeni tłumaczyli, że za przygotowanie dokumentacji odpowiadali inni pracownicy. W Krakowie na ławie oskarżonych zasiadło łącznie z właścicielami pięć osób. Sprawa przed sądami krakowskimi toczyła się do 2015 r. Jerzy i Dorota O. w części zostali uniewinnieni. Skutecznie skarżyli wyroki skazujące. W efekcie w styczniu 2015 roku Sąd Okręgowy w Krakowie zdecydował, by sprawę przenieść do Poznania. – 22 maja 2018 roku zapadł wyrok w Poznaniu. Sąd uznał ich za winnych oszustw, niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w sposób ciągły, w okresie od grudnia 1994 r. do 25 sierpnia 1996 r. – mówi “Faktowi” sędzia Antoni Łuczak z Sądu Okręgowego w Poznaniu.
Sąd skazał małżonków na karę 2 lat pozbawienia wolności w zawieszeniu na okres pięciu lat oraz zobowiązał do naprawienia szkody w ciągu trzech lat. W 2021 roku okazało się, że małżonkowie nie wywiązali się z sądowych zobowiązań. Z dokumentów wynika, że próbowali ratować się, ogłaszając upadłość konsumencką, ale nic z tego nie wyszło. Sąd zdecydował o wykonaniu kary. Małżonkowie mieli iść do więzienia. Zanim do niego trafili, wyrok znowu został zaskarżony do Sądu Apelacyjnego.
W czerwcu 2022 r. ostatecznie Sąd Apelacyjny zmniejszył im wymiar kary do 1,5 roku pozbawienia wolności. Do aresztu nie zgłosili się. 10 października 2022 r. sąd w Poznaniu wydał za nimi list gończy. Skazani rozpłynęli się i zniknęli z radu służb. Ich poszukiwaniami po trzech latach zajęła się specjalna grupa z KWP w Krakowie. Trop doprowadził do Głogoczowa, niewielkiej wsi w powiecie myślenickim.
Zatrzymanie w Głogoczowie. Tajemniczy sąsiedzi
Dom, w którym zamieszkali Dorota i Jerzy O. z córkami jest imponujący tak jak jego historia. Miejscowi opowiadają, że willa poróżniła dwóch braci. Mieli wspólną działkę. Jeden z nich wyemigrował przed laty do Australii, drugi cichaczem postawił okazałą willę. – Żyli jak królowie, dzieci w wodzie mineralnej kąpali – wspomina byłych lokatorów jedna z mieszkanek. – Kasa się skończyła, a brat dowiedział się, że na jego części stoi dom. Spotkali się w sądzie. Dom trzeba było sprzedać, inwestor wyjechał do Anglii. Nie było nabywców, przez lata porastały go chaszcze – wspominają miejscowi. W końcu ze dwa, trzy lata temu pojawili się nowi sąsiedzi: małżeństwo w średnim wieku oraz ich córki z dziećmi.
– Dziwni ludzie – wspominają w Głogoczowie. – Przejeżdżali, nawet nie zapytali, czy podwieźć. Takim dużym samochodem jeździli, miejsca mieli sporo. U nas taka tradycja, że sąsiad wozi sąsiada – opowiada jedna z mieszkanek. Miejscowi podejrzewali, że przybysze skrywają jakąś tajemnicę. – Starsi domownicy bardzo rzadko pojawiali się we wsi. Od czasu do czasu widywałem tylko starszego pana, który wyprowadzał psa – wspomina jeden z sąsiadów. – Młodsza córka albo jej mąż przychodzili do sklepu. Młodzi sympatyczni ludzie. Młody mężczyzna mówił, że spłacają dom wspólnie z siostrą żony. Narzekał na wysokie raty i koszty, zwłaszcza na rachunki za gaz – wspomina sprzedawczyni.
Teraz we wsi wiedzą, dlaczego wszyscy unikali kontaktu. 14 lipca ub. r. do domu wkroczyła policja. Wyprowadziła najstarszych domowników skutych w kajdanki. To była Dorota i Jerzy O., którzy od trzech lat byli ścigani listem gończym wydanym przez Sąd Okręgowy w Poznaniu. – W połowie czerwca do policjantów z Wydziału Poszukiwań i Identyfikacji Osób trafiła sprawa poszukiwawcza małżeństwa poszukiwanego listem gończym – potwierdza Bartosz Izdebski z biura prasowego KWP w Krakowie.
Zatrzymanie. Para oszustów do końca grała
– Tajniacy obserwowali ten dom. Wcześniej rozpytywali, czy ktoś w tym domu mieszka. Dronami latali nad okolicą – opowiadają sąsiedzi rodziny chwile sprzed wkroczenia policji. – Do końca grali – mówią funkcjonariusze biorący udział w zatrzymaniu pary. – Poszukiwani udawali, że nikogo nie ma w domu, a drzwi otworzyli dopiero po ostrzeżeniu o możliwości “wejścia siłowego”. Byli tak dobrze przygotowani i ostrożni, że przez trzy lata nikt nie zorientował się, że dom jest zamieszkały – wspomina Katarzyna Cisło, rzeczniczka małopolskiej policji.
Dom kryjówka stoi przy ulicy górującej nad Głogoczowem. Domofon z kamerą, kute wysokie bramy i murowany płot otoczony roślinnością. W wysokich oknach na parterze lustrzane szyby, od strony ulicy część okien nadal zasłonięta roletami. Okna dachowe zasłonięte folią. Na obszernym dziecińcu mnóstwo samochodów. W drugiej części olbrzymiego podwórka plac zabaw dla dzieci.
Po 30 latach skończyła się wolność. Pieniądze przepadły
– To jakaś pomyłka, to są oszczerstwa – oznajmia młoda kobieta pytana o to, dlaczego ukrywała rodziców. Dzwoni z telefonu do starszej siostry. Ta każe jej nic nie mówić i grozi prawnikami. – Nie będę rozmawiała, mnie tu nie było, byłam za granicą – powtarza nasza rozmówczyni pytana o rodziców.
Dorota i Jerzy O. zostali przewiezieni do aresztu śledczego w Krakowie. Do odsiadki mają 18 miesięcy więzienia. Pieniądze z oszustw nigdy nie wrócą już do właścicieli. Miejscowi mają podzielone zdania na temat córek małżonków. – Co miały robić? Przecież to ich rodzice – puentuje sprzedawczyni. – Dobrze zrobili, że ich zamknęli. Widzi pani, zwykłego człowieka za bułkę zamkną w więzieniu, a tu takie miliony ukradli i co? Posiedzą i zaraz wyjdą i będą się z nas śmiać – stwierdza mieszkanka Głogoczowa.
Ludziom trudno było powstrzymać nerwy w sądzie. Aż 42 rodziny straciły pieniądze!
Ten tekst pierwszy raz na stronie Faktu ukazał się 20.08.2025
