Wyprawa na Mont Blanc zakończona tragedią. Maciej Frączek wciąż walczy o sprawiedliwość
Maciej Frączek od ośmiu lat walczy o sprawiedliwość w sądzie. Domaga się ukarania organizatora tragicznej wyprawy. Dopiero po wypadku dowiedział się, że Zbigniew B., który organizował wejście na szczyt, nie miał żadnych uprawnień. Sprawę badały dwie prokuratury. Jedna we Francji, druga w Polsce.
Prokuratura francuska umorzyła postępowanie, bo wg francuskiego prawa na Mont Blanc wejść może każdy, niekoniecznie w asyście przewodnika. Sąd w Sosnowcu uznał Zbigniewa B. za winnego spowodowania nieumyślnej śmierci Anety. Skazał go na rok i trzy miesiące pozbawienia wolności. Mężczyzna ma też pięcioletni zakaz organizowania odpłatnych wycieczek górskich, musi też wpłacić 25 tys. zł zadośćuczynienia pokrzywdzonym. Oskarżony złożył apelację. Obrona domaga się uniewinnienia. Przed Sądem Okręgowym w Sosnowcu odbyła się kolejna rozprawa odwoławcza, w której wysłuchano biegłego.
Zbigniew B. mimo toczącego się procesu, nadal ma stowarzyszenie, które organizuje wyprawy turystyczne, często ekstremalne. Nadal prowadzi działalność i przedstawia ofertę w mediach społecznościowych. W czerwcu 2018 r. zorganizował wyprawę na Mont Blanc. Szczyt ma 4806 m n.p.m. Masowo organizowane są tam wycieczki, mimo że w opinii fachowców są źle zorganizowane i ryzykowne.
Wyprawa na Mont Blanc. Sosnowiczanin był przekonany, że jedzie z przewodnikiem
W 2018 r. Maciej Frączek postanowił zrobić niespodziankę narzeczonej i wykupił wyjazd. Zapłacił 4,6 tys. zł. Maciej pochodzi w Sosnowcu. Poznał Anetę w Dublinie. Znali się trzy lata, planowali przyszłość. Na wyprawę przyjechali do Polski, a następnie razem z uczestnikami udali się do Francji. Zgodnie z przepisami organizacji skupiających przewodników, licencjonowani przewodnicy mogą zabierać na szczyt Mont Blanc tylko dwie osoby.
Zbigniew B. oparł się o francuskie prawo, które zezwala wejść na szczyt każdemu. Miał pod swoją opieką 11 osób. Nie miał licencji przewodnika na Mont Blanc, bo ta jest kosztowna. Ponadto wzrosłyby wówczas koszty dla uczestników. Jego wyprawa była “spotkaniem towarzyskim dorosłych osób”. Każda z nich szła na własną odpowiedzialność. Maciej Frączek mówi, że był przekonany o tym, że jadą z narzeczoną pod opieką licencjonowanego przewodnika. Dopiero po tragedii dowiedział się, że tak nie było.
Trasa nie była łatwa. Aneta nie czuła się na siłach
— Na Mont Blanc może wejść każdy. Francuzi na skutek ogromnego tłoku na tej górze, wprowadzili kontrole i trzeba mieć udokumentowany wykupiony nocleg w schronisku oraz właściwy sprzęt przy sobie — potwierdzał biegły Bogumił Słama (75 l.) przed sosnowieckim sądem. Słama należy do Polskiego Związku Alpinizmu. W pierwszym procesie Zbigniewa B. także wyrażał swoją opinię przed sadem. Nie była to korzystna opinia.
— Na wspomnianej trasie byłem co najmniej cztery razy. Kilka lat temu wydałem do tej sprawy opinię. Pamiętam każdy krok, analizowałem tę trasę wielokrotnie — mówił przed sądem Bogumił Słama. Jest instruktorem alpinizmu, przewodnikiem wysokogórskim oraz członkiem międzynarodowej organizacji zrzeszającej licencjonowanych przewodników. — Podchodziłem do tego, jak do opieki nad ludźmi słabszymi — mówił o swojej opinii w sprawie okoliczności śmierci pani Anety.
Opowiadał, że trasa, którą wybrał Zbigniew B., nie była łatwym podejściem. Grupa, w której była Aneta z Maciejem, starała się ominąć łaty śniegu na szlaku, bo uczestnicy nie mieli raków. Mimo że wyprawa Zbigniewa B. zorganizowana była w czerwcu, było jeszcze wtedy sporo śniegu.
Pierwsza grupa broczyła w zaspach śniegu. Za nią szła następna. Ta za radą Zbigniewa B. zeszła nieco ze ścieżki na stromy i niebezpieczny teren. Aneta, schodząc ze szlaku, poślizgnęła się i runęła w dół. — Ta pani, która zginęła, była osobą nieprzygotowaną i źle czującą się w tym terenie — podsumował biegły.
Ostatnie pamiątkowe zdjęcie. “Kilkanaście minut później widziałem spadającą Anetę”
Bogumił Słama wspomniał, że Zbigniew B. miał linę asekuracyjną, którą mógł wykorzystać, gdy grupa schodziła na strome urwisko. Na końcu szlaku była bowiem metalowa drabinka.
— Taka drabinka jest punktem asekuracyjnym — zauważył biegły. — Przypięcie się liną do tej drabiny i rzucenie liny tej pani nie kosztowało wiele ani wysiłku, ani czasu — zastanawiał się, dlaczego Zbigniew B. nie wykorzystał narzędzi do asekuracji, tylko pozwolił turystce iść na żywioł, wiedząc o tym, że ma nieodpowiednie przygotowanie.
Wytknął, że wyprawa Zbigniewa B. była przygotowana na zbyt krótki czas i nikt z uczestników nie miał żadnych uprawnień. Aneta nie miała kasku ani raków. Podpierała się tylko kijami. Dotarła na wysokość 2700 m, po czym miała rozstać się z grupą. Zejść do schroniska i poczekać na resztę grupy. Pozostali mieli iść wyżej i zdobywać Mont Blanc.
— Zdążyliśmy zrobić ostatnie pamiątkowe zdjęcie, kilkanaście minut później widziałem spadającą Anetę, nie mogłem jej pomóc — pan Maciej ma łzy w oczach. Tego widoku nie zapomni do końca życia.
Czarni przewodnicy psują opinię
Zbigniew B. nie przyznaje się do spowodowania śmierci pani Anety. Twierdzi, że przed wyjazdem zorganizował bezpłatne szkolenie, ale para nie skorzystała z niego.
Mecenas Katarzyna Hemtan-Ogłódek, obrończyni Zbigniewa B., sugerowała stronniczość opinii wydawanej przez biegłego Słamę. Pytała biegłego o zjawisko tzw. czarnego przewodnictwa, o którym krytycznie się wypowiadał w mediach.
— To bardzo bolesna sprawa, która rozwinęła się wraz z popularyzacją chodzenia po górach i zamożnością społeczeństwa — odpowiadał biegły zapytany o zjawisko “czarnego przewodnictwa”. — Wielu ludzi korzysta z licencjonowanych przewodników, ale pojawiają się ludzie bez uprawnień, z niemałym dorobkiem własnym. Jednakże prywatnie jestem przeciwnikiem organizacji imprez, na których zarabia się, a nie oferuje klientom bezpieczeństwa. Taką działalnością odbiera się pracę profesjonalistom, którzy musieli włożyć w swoje kwalifikacje sporo pieniędzy, czasu i pracy — podkreślił Słama.
Sąd wyznaczył kolejne terminy rozpraw. Najbliższa odbędzie się 27 marca br.
Tysiąc metrów umierania. Ostatnią ofiarę “śnieżnej bestii” znaleźli pół roku później
Tragedia w austriackich Alpach. Lawiny zeszły jedna po drugiej. Nie żyje pięć osób
